De kool of de geit sparen…?

Natuurlijk weten we al langer dat het aantal tijdelijke contracten toeneemt in Nederland. Maar we waanden ons in de comfortabele positie dat nog altijd de grote meerderheid van de mensen werkzaam is op een vast contract voor onbepaalde tijd. Aan die droom is sinds dit najaar een einde gekomen. Dat aantal is voor het eerst onder de grens van vijf miljoen gezakt. De flexibilisering van de arbeidsmarkt zet dus gestaag door. Dat heeft gevolgen voor ons allemaal; werkenden, werkgevers en overheid. De focus verschuift  namelijk langzaam van baanzekerheid naar werkzekerheid. Werkzekerheid houdt in dat er op grond van capaciteiten en vaardigheden altijd werk te vinden valt. Dat betekent wel dat persoonlijke ontwikkeling en blijven leren extreem belangrijk worden. En de verantwoordelijkheid van elk individu. Ook voor ondernemers dus. Want hoewel er nu vooral aandacht is voor de groei, dus de kwantiteit van de zzp’ers, speelt de kwaliteit straks een veel grotere rol voor een goed functionerende flexibele arbeidsmarkt. 

Het is begrijpelijk dat er zorgen zijn over het draagvermogen van ons sociale zekerheidsstelsel. De aandacht gaat nu vooral uit naar het ontbreken van financiële zekerheden zoals een pensioen en een arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zelfstandigen. Ons zekerheidsstelsel zal zich moeten aanpassen aan de nieuwe werkelijkheid, waarin de grote groep flexibele arbeidskrachten alleen maar groter wordt.  

Maar die aandacht kan maar beter zo snel mogelijk verschuiven naar de echte oplossing van dit probleem: de toekomstige professionele kwaliteit van de zelfstandigen. Scholing, opleiding, training en coaching zijn binnen deze groep helemaal geen vanzelfsprekendheid. De zelfstandige heeft het of te druk, en geen tijd om te investeren in zijn professionele ontwikkeling. Of de tijd is er wel, maar dan is het geld er niet. Scholingsfondsen zijn slechts zeer beperkt toegankelijk voor de flexibele arbeidskracht. Zzp’ers zijn daarmee vooral zelf verantwoordelijk voor hun groei en ontwikkeling. Dit heeft direct gevolgen voor de inzetbaarheid én de verdiencapaciteit van de zelfstandige.

Met de sterke groei van deze groep ondernemers in het vooruitzicht, zou het goed zijn dat er gekeken gaat worden hoe dit deel van onze beroepsbevolking zichzelf goed staande kan houden. ‘Education permanente’ dus, ook voor de zelfstandige. In het belang van het financiële draagvermogen van zowel onze samenleving als de zelfstandige zelf. Wellicht is het geen gek idee om mogelijkheden hiertoe te verkennen. Want wij zijn ervan overtuigd dat investeren in professionaliteit en kwaliteit van de zelfstandige het probleem van financiële draagkracht grotendeels zal oplossen.  

Klaar Zegers

Dit is een blog die verscheen in ONDERNEEM Magazine, StadOogst editie.

Wil je meer weten over wat StadOogst is en of het voor jou interessant is? Bekijk dan de website!

 

Auteur: Erik Kloosterman
Gepubliceerd op: dinsdag 10 april 2018

Trackback link

Nog geen reacties

Wees de eerste die reageert!